คือเราไม่ได้มโนหรือคิดไปเองนะค่ะ เราหน่ะไม่เก่งอยู่แล้วนะค่ะ ตอนที่ขึ้นปี1ใหม่ๆ ตัวเมเจอร์เราก็ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่เพราะต้องปรับพื้นฐานก่อน เทอมแรกของปี1เราได้เกรด2.50(คือมากสุดสำหรับที่ได้มานะค่ะ เพราะระดับมัธยมเรายอมรับนะค่ะว่าทะเหล่ทะไหล่มากเยอะสุดคือ2.56ของ ม.5เทอม2ค่ะ)พอเทอม2มาเราก็ตั้งใจขึ้นนะค่ะ งานงาน ทำการบ้านที่อาจารย์สั่ง เข้าเรียนทุกคาบ ส่งงานตามกำหนด ผลลัพธ์คือเกรดเราขึ้นค่ะจาก2.50 เป็น2.91 ค่ะ(เกรดรวมปี1เราได้2.70ค่ะถือว่าดีที่สุดสำหรับการเริ่มต้นเรียนในมหาวิทยาลัยนะค่ะ) พอขึ้นปี2เทอม1มา เราตั้งใจเรียนมากขึ้นกว่าเดิม ถิงเกรดมันจะลดจาก2.91เป็น2.58 แต่ตัวเมเจอร์เรามี5ตัว ตัวภาษา1ตัว ตัวเมเจอร์เราเนี่ยได้B 3ส่วน5 ตัวค่ะ เหลืออีก2ตัวได้C+ ค่ะ แต่มาตกตัวภาษาค่ะ ตัวภาษาเราได้D+(เรายอมรับว่าเราไม่เก่งภาษานะค่ะ) แต่เพื่อนเราอ่ะค่ะปี1เทอมแรกเค้าได้เยอะกันประมาณ3.00ขึ้น แต่เราได้แค่2.50เองค่ะ แต่เราพยายามที่จะทำให้เกรอดีขึ้นนะค่ะ แต่เพื่อนเราตรงข้ามเราค่ะจากที่เข้าเรียนทุกคาบ(ปี1เทอม2นะค่ะ)จะมาเข้าสายเป็นประจำ ไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่ แต่ก็ตามนั้นนะค่ะเกรดเพื่อนเราตกค่ะ แต่เราขึ้นอยู่คนเดียว พอมาขึ้นปี2นะค่ะเพื่อนเราบอกว่าจะตั้งใจเรียนค่ะผลลัพธ์คือติดผู้ชายค่ะ เกรดลงกว่าเก่าค่ะแถมตัวเมเจอร์ได้แค่C+เป็นส่วนมาก(บางคนมีAโผล่มา1ตัวค่ะนอกนั้นC D+ค่ะ)เพราะเพื่อนเราให้เราดูเกรดเค้านะค่ะ แล้วเค้าก่อนถามเรากลับว่าตัวเมเจอร์ได้อะไรบ้าง เราตอบไปเลยค่ะ ได้B 3ตัว C+ 2 ตัว บางคนอึ้งเลยนะค่ะว่าทำไมตัวเมเจอร์เราได้เยอะ ทั้งๆที่เรียนด้วยกันแต่เค้ากลับได้ C D+ กันทั้งนั้น จนเพื่อนเราพูดกับเราว่า"แอบซุ่มเหรอทำไมตัวเมเจอร์ได้เยอะขนาดนี้" เราก็ตอบว่า "ไม่ได้ซุ่มนะ แต่ตั้งใจเรียนให้มากขึ้นเท่านั้นเอง" พอขึ้นเทอม2ของปี2มา เพื่อนของเราคนก็บอกอีกครั้งว่าจะตังใจเรียน สุดท้ายก็ขาดจนได้ค่ะ แต่เราเข้าทุกคาบนะค่ะ ไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรกันอยู่นะค่ะ เราหน่ะเชื่อว่าทุกคนมีความขี้เกียจอยู่ในตัวอยู่แล้ว แต่จะเลือกทำอะไรหรือมีเป้าหมายคือจะตั้งใจเรียน เราก็ไม่ควรที่จะเอาความขี้เกียจออกมาใช้หมดนะค่ะ บางครั้งก็ควรดึงความอดทนมาใช้ก่อน เผื่ออนาคตของเราอ่ะค่ะ
ทำไมคนที่ฉลาด เก่ง แต่ขี้เกียจมาเรียนค่ะ